De mooiste koers van het jaar was weer daar. Bijna iedereen kent hem wel, Parijs-Roubaix, maar dan voor renners onder de 23 jaar. Al weer de 3e keer dat ik er aan de start stond. Dit jaar wel met andere ambities dan de vorige jaren. Ik wil namelijk een goed resultaat rijden. De afgelopen jaren was het vooral ervaring op doen en proberen uit te rijden. En dat ging eigenlijk altijd super goed.

Op de dag zelf was het erg warm. Iets waar ik niet meteen om sta te springen. Parijs-Roubaix moet in mijn ogen gewoon echt de Hel van het Noorden zijn, met stortregen, hagel en wind. Helaas waren al deze 3 ingrediƫnten niet aanwezig. Desondanks maar het beste er van maken. Het mooiste ingrediƫnt is namelijk altijd aanwezig: De kassei. In totaal 35 van de 180 kilometer verdeeld over 21 stroken. Elk jaar weer genieten en afzien tegelijk.

De wedstrijd zelf was niet een persoonlijk hoogtepunt. Wel een absoluut hoogtepunt van het team. Eerste jaars team-maat en room-maat Nils wint! Wat een baas! Zelf werd ik 43e, niet helemaal waar ik op gehoopt had maar dat is nou eenmaal hoe deze wedstrijden gaan. Wel super gemotiveerd om komende tijd te knallen, ben op dit moment namelijk al onderweg naar de volgende wedstrijd. De vredeskoers samen met de Beloften selectie van NL, een meerdaagse van donderdag tot zondag. Uiteraard ook daarvan weer een verslag op deze site!